Het leven in Porto

Amaai zeg, als wij klagen over ons gezondheidszorgsysteem dan raad ik niemand aan om in Portugal te komen wonen... lees en oordeel zelf.

Deze ochtend wandelden Stefanie en ik niets vermoedend de dienst Obstétrica binnen (die overigens dag en nacht bewaakt wordt omdat er vorig jaar een baby is gestolen, stel je voor!). Tot onze grote verbazing botsten we van zodra we binnenkwamen op een gang vol - uit de eerste wereldoorlog uitziende - brancards met daarop liggende kersverse mama's en bijhorende baby's. Onder het oorverdovende lawaai van drilboren en zaagmachines maakten we elkaar duidelijk dat ze wellicht alle kamers tegelijkertijd aan het afbreken waren om de erg pauvere accomodatie op slag te renoveren (een trend die ze gelukkig beginnen op te nemen want het hospitaal waarin we werken zou je soms doen vergeten dat dit een Westers land is). Nadat we ons zo voorzichtig mogelijk tussen de brancards en de muur gemurmd hadden in de richting van het dokterslokaal, af en toe een vertederende blik werpend op die schattige baby'tjes, kwamen we te weten dat er helemaal geen renovatiewerken gaande waren. Er zijn de laatste dagen gewoon zoveel bevallingen geweest dat ze overboekt zijn en de patiënten dus noodgedwongen op de gang moeten liggen! Ik kan enkel denken: niet te geloven...

Niettemin, ondanks de verrassingen waar je soms voor komt te staan, is Porto een fantastische stad. Er valy altijd wel iets te beleven. Dit weekend was er bijvoorbeeld een straattheaterfestival aan de oevers van de Douro, met optredens van een percussiegroep, een acrobaat (lees: durfal) die onbeveiligd kunstjes uithaalde op de Ponte de Luis, een levende mobiel met trommelaars zo'n 20 meter boven de Douro (zie foto) en vuurwerk. Het vuurwerk was mooi maar de knallen waren zo luid dat het leek alsof de hele stad ontplofte ;-).

(let vooral op het einde, het schokkende beeld zegt genoeg over de mate waarin ik schrok... vreselijk dus)

Maar Porto heeft naast amusement ook heel wat cultuur te bieden. Vandaag ben ik naar de tentoonstelling "Leonardo Da Vinci o génio" gegaan. Het was een interactieve tentoonstelling waarbij je verschillende uitvindingen van Leonardo kon uitproberen. Uiteraard waren er de vele machine onderdelen en de schilderijen maar verrassend waren zijn vliegmodellen, vervoersmiddelen, wapens en muziekinstrumenten. Maar het allerleukste vond ik de 360° spiegel... en ik die dacht dat Trinny en Susannah die hadden uitgevonden ;-)!

Ziezo, dat was het weer...

Dikke zoen,

Babs X

PS. Dank je wel aan iedereen voor alle reacties, berichtjes en smsjes!

Porto-weetjes...

Alvorens te beginnen met gekke verhalen over wasmachines, ziekenhuizen, ikea-bezoeken, plaatselijke weerberichten, jeansbroeken, winkelcentra, ongekamd haar, lekkere vis, oneetbaar vlees, erasmusfeestjes, hypertrofe kuitspieren en meer van dat... wil ik jullie graag wat vertellen over de stad Porto en zijn bewoners.

Porto is de qua grootte tweede stad van Portugal en telt meer dan 1 miljoen inwoners. Dat al deze mensen ook hun kledij moeten wassen, merk je duidelijk aan de kleurrijke hangende was die de straten hier versiert.

De noordelijke oever van de Douro (de rivier die door Porto stroomt en er zijn uitmonding heeft ) bestaat uit smalle straatjes en kronkelende trappen. Een klim van 240 trappen is hier geen uitzondering en doet de gedachte aan een fitness abonnement snel vervagen ;-)! Niettemin, ondanks de nood aan energie en goed getrainde benen om deze steile straten te beklimmen, is het bijzonder sfeervol!

Op de zuidelijke oever van de Douro vind je vele porthuizen terug zoals Sandeman, Offley, Porto Cruz, Graham's,... Immers, het maritieme Porto had reeds in de 15de eeuw een sterke handels- en scheepsbouwtraditie en speelde een belangrijke rol in de Portugese ontdekkingsreizen. Maar de echte hoogdagen kwamen echter in de 18de eeuw dankzij de winstgevende porthandel. Het resultaat daarvan maakt nog steeds het beeld van de stad. Vroeger werden de tonnen port vervoerd met een rabelo, dit is een traditioneel zielschip zoals op de foto. Nu dienen ze enkel nog als toeristische attractie die de toeristen een vaart op de Douro laat maken langs de zes bruggen over de rivier. Een daarvan is de Dom Luis I, een brug uit 1886 ontworpen door Gustave Eiffel. Maar ook de spoorbrug Ponte Maria Pia is een ontwerp van Eiffel.

Dikke zoen aan iedereen,

Babs

Três, dois, um... en we zijn vertrokken!

Mijn eerste bericht en al meteen veel te vertellen!
Laten we om het makkelijk te houden beginnen met een opsomming van alles wat ik reeds te vertellen heb...
- het aangename klimaat dat sinds gisteren toch eens een steekje liet vallen
- de met rotsen bezaaide adembenemende prachtige kust
- de waanzinnig vele winkels waarvan je je afvraagt hoe zij nog omzet kunnen maken?
- de *hoe vind ik hier mijn weg terug* grote shoppingscentra die open zijn tot 23u!!!
- het ziekenhuis waar trappen 75% van de plaats innemen (en je weet, ik overdrijf nooit ;-) )
- de residentie waar ik verblijf: we hebben digitale tv, fantastische wasmachines, een aangename studeerruimte, een lift die iedereen gebruikt (ook al is onze residentie maar 2 verdiepingen hoog), vriendelijke dag- en nachtbewakers die iedereen bij naam kennen en bijzonder goed kunnen knipogen (jaja, die portugezen weten van wanten) en wel 30 camera's die ons beveiligen/bespioneren (zelf te kiezen).
- mijn kamer (met dank aan ikea voor de aankleding): elke week gepoetst, elke week nieuwe lakens en handdoeken... ben ik hier op hotel?
- de nieuw aangelegde metro die rijd tussen 6 en 1u en die evenals mijn residentie continu bewaakt wordt door meerdere bewakers
- de door UNESCO terecht tot werelderfgoed geklasserde stad Porto: MUITO BEM (prachtig)!
- het totaal onverstaanbare Porto-Portugees: het reflectoire "Sorry, I don't speak much Portugese" zit al zo ingebakken dat ik het zelfs zeg als mensen me in het Engels aanspreken :-) (stom, maar echt gebeurd) !
- ...
Dat zal het zowat zijn voor vandaag!
Laat gerust een berichtje na!
Vele groetjes!
Babsie