Nog 4 weekjes...

Nota aan de lezer: de originele tekst is verwijderd wegens censuur... geen aanval van achtevolgingswaanzin, wel het besef dat het internet ogen heeft! Wie de originele tekst toch wilt inkijken, kan me steeds mailen ;-)! Laten we de originele versie dus beperken tot deze waarheden:

Over 4 weekjes ga ik naar huis om Kerst te vieren met mama en zus, joepie! Als alles goed gaat, zal ik ook thuis zijn om nieuwjaar te vieren met mijn vrienden, hiep hoi! Onze erasmusverantwoordelijke heeft er immers voor gezorgd dat we "wat vrijheid" hebben gekregen in het strak chirurgisch stageschema (hi-hi-hilarisch! zoals eerder gezegd: meer info via mail). Ik ben erg blij want nu ben ik niet alleen thuis voor de gezelligste feestdag van het jaar maar ook voor de plezantste feestdag van het jaar! Het ziet er dus ook naar uit dat ik afscheid zal kunnen nemen van Julie die voor 3 maand naar Afrika vertrekt na nieuwjaar! Laten we trouwens allemaal massaal fier zijn want vanaf nu hebben we een sympathieke internist onder ons :-)! Hoera voor Julieke!

Sinds deze week volg ik dus chirurgie... we werden reeds op voorhand gewaarschuwd dat de verantwoordelijke een norse man was. Toen we maandag met hem een afspraak hadden, gingen we dus met een klein hartje naar zijn bureau. Op de weg daar naartoe passeerden we op de vrouwenafdeling van algemene heelkunde. Jeetje, ik kan de dienst maar met één woord beschrijven: oorlogsgebied! Zalen van 6 tot 8 patiënten, zonder enige privacy, wit geschilderde metalen bedden, roelstoelen die afstammen uit de jaren stilletjes,... Enfin, gamele infrastructuur die je doet denken aan de oorlogsjaren! Niettemin, deze verschrikking achterwege latend, kwamen we dus aan bij het bureau van de verantwoordelijke... Hij zag er inderdaad schrikwekkend uit (beetje prof. De Roose type voor degenen die hem kennen, maar dan klein - gigantisch dikke buik, borstelige wenkbrouwen) maar allerminst nors. Hij was erg vriendelijk... dat viel dus al mee! Ook mijn tutor is een erg vriendelijke man. Deze morgen was het staff-vergadering... prompt werd ik meegevraagd door de 4 chirurgen van mijn team voor een koffie. Charmante mannen zeg... elke deur werd voor me geopend, "lady's first" bij elke lift en deur en de koffie hoefde ik niet eens zelf te betalen. Heel bevrijdend om als een dame behandeld te worden ;-)! Just the way I like it, hihi!

Wat het weer betreft... het is hier nog steeds mooi weer! De temperaturen zijn wel wat gezakt maar een winterjas heb ik hier nog steeds niet nodig. Een paraplu daarentegen, heb ik vorige week kunnen gebruiken... alhoewel, veel had ik er niet aan! Hoogstens mijn haar, hoofd en schouders zijn gespaard gebleven van de stortvloed die ik te verwerken kreeg! Jas, schoenen en broek waren volledig doorweekt van de 100 m die ik (met paraplu!) heb afgelegd! Voor een uurtje valt het met bakken uit de lucht (vul een emmer met water en giet hem over je hoofd... zo hard regent het hier!) dan is het voorbij en schijnt de zon weer! Mijn lievelingsschoentjes hebben het dan ook begeven :-( ... het verdriet was echter gauw voorbij bij het aanschouwen van mijn nieuwe ballerina'tjes :-)! Bij nader inzien kom ik de volgende keer beter buiten in Bert en Ernie - outfit ;-)!

Tot binnenkort!

Babs

Kerstboom-nieuws!

Snel even een berichtje omdat mijn reacties alweer volzet zijn, dank je wel daarvoor :-) !

Zaterdag was het zover.. de lichtjes van de kerstboom gingen aan! Het was geweldig mooi, ik pinkte er zowaar een traan van weg :-) ! Hierbij vind je dan ook een filmpje met het magische moment... let vooral op de kreten van opluchting, verwondering en verrukking wanneer de lichtjes aangaan! Bij mijn internetlinks vind je de site van de kerstboom waarop je 24/24u de boom live kan bekijken! Best wel grappig!

Groetjes en tot binnenkort voor meer!

Babs

Almost half time!

Over een weekje is het zover... de helft van mijn erasmus! Niet te geloven hoe snel de tijd vliegt! Zo dadelijk wat meer over de eerste helft maar eerst een vooruitblik op de tweede helft want binnenkort komen mijn eerste bezoekers :-)! Eerst komt Dagmar en dan komen Tom en Ruud. Ik kijk er erg naar uit! Het beloven 2 fantastische weekends te worden!

Sinds 2 weken loop ik stage op de dienst pediatrie. De eerste week verliep wat stroef... mijn verantwoordelijke dokter scheen maar weinig tijd voor me te hebben wat resulteerde in veel vrije tijd voor mezelf :-) ! Deze week verliep veel vlotter... het was plezant en ik heb veel bijgeleerd. Ik moet elke dag wel een ware zoektocht ondernemen om mijn dokter te vinden... hij weet zichzelf steeds te bevinden op de plaatsen waar ik het laatst ga kijken wat erop neerkomt dat ik elke dag ongeveer een half uur in het ziekenuisdoolhof verdwaal. Op mijn dwaaltocht passeer ik steeds op de afdeling met gehospitaliseerde babytjes. Elke keer blijf ik even staan om naar hen te kijken. Sommigen zijn te klein om te beseffen dat je er bent, anderen zwaaien en lachen naar je! De kindjes komen en gaan maar sinds dag 1 ligt daar een piepklein - in roze kleertjes gehuld - babytje. Ze is zo klein en hulpeloos. Iedere dag hoop ik haar te zien... niet echt professioneel om je te hechten aan een patiëntje, ik weet het maar ik hoop dat ze snel beter wordt en naar huis kan...

Vorige week was het eindelijk zo ver: het Barcelona weekend met mijn vrienden! Op deze foto staan we op de trappen van de ingang van Parc Guëll... van links naar rechts zie je Sven, Ruud, mezelf, Julie, Ann-Sofie, Neda, Roos, Anneleen, Bernard en Ine. En dan was er uiteraard ook nog Tom die de foto nam!

Superverrassing was Micky die even snel goeiedag is komen zeggen (lees: zaterdagavond geland en zondagochtend weer vertrokken)! Ja ja, de enige die zo gek is om dat te doen is Micky (en ik...) :-)!

Zoals ik eerder al zei, ben ik naar de Champions League voetbal geweest(Porto tegen Marseille)! Het was een fantastische ervaring! Stefanie en ik hadden fantastische zitplaatsen... hoog genoeg om het spel te overzien en dicht genoeg om knappe voetballers te spotten :-)! Nummer 7 was mijn favoriet... of was het 17? Doet er niet toe... FC Porto heeft die avond gewonnen met 2-1! Of mijn aanmoedigingsgeroep daartoe geholpen heeft weet ik niet maar een zere keel had ik alleszins :-)! Voor herhaling vatbaar!

Deze week stond ik op het zonneterras van een van de vele shoppingscentra het panorama te bewonderen. Dit shoppingscentra is trouwens net een week geopend... alsof ze er hier nog niet genoeg hebben! Enfin, terwijl mijn blik over de daken gleedt, zag ik hem... de kerstboom! Hij toornt uit boven alle gebouwen... groot kun je hem dus alleszins noemen :-)! Op deze foto kan je zien hoe ze de top erop hebben gezet... geen ongevaarlijk werkje me dunkt! Nu ja, of hij ook mooi zal zijn dat kom ik vanavond te weten want vanavond is het zover! Om 20u gaan voor het eerst de lichtjes aan! Ik zal op de eerste rij staan om dit gigantische bouwwerk te bewonderen! (ik vond alvast een foto van hoe hij er verlicht zal uitzien!)

De hele kerstsfeer stemt me rustig maar ook een beetje triest want het ziet ernaar uit dat ik het alleen zal moeten vieren. Ik heb hier uiteraard kennissen om het te vieren maar er gaat toch niks boven je eigen familie... Nu ja, voor één keer zal ik het wel overleven... Maar intussen, iedereen is welkom! Nu, morgen, volgende week, volgende maand of op kerstavond ;-)!

Ik ga er maar weer eens vandoor!

Of nog dit... de zon schijnt hier nog steeds stralend, de regen is nog steeds niet aan het vallen maar de temperatuur is enkele graden gezakt. Mijn jas + sjaal is elke ochtend een noodzaak en een broek is toch aangenamer dan een rok! Niettemin, het regenloze leven bevalt me wel:-)!

Tot de volgende!

Babs

X

Porto-update...

Het leven hier in Porto blijft rustig zijn gangetje gaan... niettemin, hier volgt een kleine update.

* Het is hier nog steeds mooi weer. Op het 10 minuten durende miezelregenbuitje van 2 weken geleden na, schijnt de zon hier nog steeds stralend elke dag! Ik kan niet zeggen dat ik daar unhappy van word... ondanks the thanks to global warming ;-)!

* Ook hier worden op 1 november de overledenen herdacht... dat betekende dus een extra vrije dag deze week. Heel bevreemdend om een kerkhof te bezoeken terwijl het stralend weer is (lees: zonnebril, zomerrokje en spaghettibandtopje). Nog bevreemdender om te zien hoe ganse families hier samentroepen rond de graven met eten en drinken en schijnbaar de hele dag op het kerkhof doorbrengen. Het was ook best wel raar om niet bij papa te kunnen langsgaan dit jaar...

Hoezeer wij gehecht zijn aan de traditionele Chrysant, zo brengt men hier kaarsen mee! In de winkels kan je ze vinden in allerlei vormen en kleuren maar ook aan de ingang van het kerkhof werden er kaarsen verkocht door een typisch Portugees oud vrouwtje. Hier en daar heb ik wel wat Chrysanten gezien... maar telkens slechts 1 tak. Misschien omdat ze erg duur zijn?

* Op mijn I-Pod heeft de pop-rock selectie intussen plaats gemaakt voor de Christmas selectie :-)! Ik heb zo'n gevoel dat ik met dat goede weer moeilijk in de kerstsfeer zal raken dus begin ik alvast vroeg met de voorbereidingen. Mijn kerstboom is al uitgezocht en de kerstdecoraties stromen langzaam binnen! De stad is trouwens al prachtig versierd met lichtjes en kerstversieringen... nu enkel nog wachten tot de grote kerstboom klaar is! In het shoppingscentrum heb ik trouwens het eerste kersttafereel weten te ontdekken... ik was er al enkele keren voorbijgelopen want nogal abstract hé!

* De mode is hier nog steeds onveranderd... jeansbroeken, jeansbroeken en nog eens jeansbroeken! Overal waar je kijkt: jeansbroeken! Moeten ze daarom zoveel winkels hebben als iedereen toch jeansbroeken draagt??? En vooral, wie koopt al die mooie rokjes dan??? Echt waar, op een overvolle metro zit er gemiddeld 1 iemand die iets anders dan een jeansbroek draagt! Als ik erop zit, ben ik dat dus :-)!

* Vandaag zijn we begonnen met een nieuwe stage. Verloskunde is afgerond dus pediatrie komt eraan! Aangezien onze professor in de voormiddag graag slaapt (!stel je voor!), worden we morgen pas verwacht om 12u! Hiep hoi! We hebben vandaag reeds een glimp kunnen opvangen van het reilen en zeilen op de dienst... het ziet ernaar uit dat er zo'n 3 dokters per patiënt zijn voorzien! Ja ja, de Portugezen weten wat werken is ;-)!

* Mijn kamer is nog steeds even tof! Voel me hier echt goed! Op de foto zie je mijn prikbord ter hoogte van mijn bureau. Wie herkent zich op de foto's ;-) ? Oh en Isa en Mien, zie je... jullie tekeningen hangen op hé!

* Ik probeer te beslissen wat mijn favoriet shoppingscentrum is maar de keuze is moeilijk. Niettemin, alle pro's en contra's indachtig heb ik besloten te kiezen voor het Dolce Vita shoppingscentrum. Slechts 1 metrohalte van me verwijderd, met een prachtige en immens grote binnenfontein, bijhorende lichtgevende vloeren, 100 tal winkels, 20 tal restaurants en een cinema waar ik uiteraard al eens naar de film ben geweest! En binnenkort komt Sinterklaas langs, zijn troon staat al klaar!

* Vlakbij mijn favoriet shoppingscentrum-en tevens de eindhalte van de metro die me elke dag veilig thuis brengt, vind je het indrukwekkende Estádio Do Dragão, de thuishaven van FC Porto. Het stadium is ontworpen door Manuel Salgado (een heel bekend Portugees architect) en heeft een capaciteit van zo'n 50 948 zitplaatsen. Morgen zullen 2 daarvan bezet worden door Stefanie en mij! Inderdaad, gehuld in supporterssjaal en het clublied kwelend, zullen wij getuige zijn van de Champions League wedstrijd Porto-Marseille! Een uitgebreid verslag mét foto's zullen weldra de cyberwereld ingestuurd worden!

* En last but not least... vrijdag zie ik (how jet-set can you be ;-) ) mijn vriendjes en vriendinnetjes in Barcelona! Het zullen 3 fantastische dagen worden... een verslag volgt zeker!

That's all folks :-)!
Dikke zoen van Babs!